خانه / پزشکی / بیماری های تنفسی و آسم کودکان؛ جلوگیری از حملات و درمان آسم

بیماری های تنفسی و آسم کودکان؛ جلوگیری از حملات و درمان آسم

بیماری های تنفسی در نوزادان شایع است. تقریبا یک سوم بستری ها در سال های اول زندگی به دلیل مشکلات تنفسی است. سرماخوردگی، آنفولانزا، بیماری های تنفسی در کودکان و برونشیت بیماری های شایع تنفسی هستند که در ۱۲ ماه اول زندگی و در هر زمان از دوران کودکی بروز می کنند. آسم و ذات الریه از جمله شرایط حادی هستند که ممکن است در این دوران بروز کنند. برای آشنایی بیشتر درباره بیماری های تنفسی و آسم کودکان ادامه این مقاله از بیماری های دکتر سلام را مطالعه نمایید.

بیماری های تنفسی با سرماخوردگی معمولی

سرفه، آبریزش بینی، کاهش اشتها و گلو درد از علائم شایع در سرماخوردگی هستند. بیش از ۲۰۰ ویروس می توانند باعث سرما خوردگی شوند و این ویروس ها از طریق شخص یا اشیا آلوده از فردی به فرد دیگر منتقل می شوند. علائم سرما خوردگی حدود یک هفته طول می کشد و ویروس در این مدت مسری است.

بیماری های تنفسی

درمان سرماخوردگی

با انجام موارد زیر می توانید به فرزند خود در درمان سرماخوردگی کمک کنید:

  • برای پاکسازی بینی از آسپیراتور بینی استفاده کنید.
  • با استفاده از بخار تمیز برای پاکسازی مجاری تنفسی اقدام کنید.
  • صورت کودک را که در معرض ترشحات بینی است، برای جلوگیری از بروز مشکلات پوستی مرتب تمیز کنید.
  • بینی کودک را مرتبا تمیز کنید زیرا در غذا خوردن دچار مشکل می شود.
  • قبل از استفاده از داروهای سرماخودگی با پزشک یا داروساز خود مشورت کنید.

گاهی اوقات سرماخوردگی می تواند به مشکل جدی تبدیل شود. بنابراین اگر کودک شما دچار گوش درد، ورم، تب بیش از ۳۵٫۵ درجه سانتی گراد(۱۰۱ درجه فارنهایت)، مشکل تنفسی، سرفه ی مداوم و شدید، خواب آلود یا ایراد گیر است باید به دنبال مراقبت های پزشکی باشید.

بیماری های تنفسی

بیماری های تنفسی با آنفولانزا

آنفولانزا دارای علائم تب، لرز، خستگی، درد عضلانی، سرفه های خشک است. برای اکثر افراد آنفولانزا مانند یک سرماخوردگی شدید است و در افراد سالم خطرناک نیست. همانند سرماخوردگی، ویروس عامل ایجاد آنفولانزا است که از طریق قطرات یا سطوح آلوده از فردی به فرد دیگر منتقل می شود.

درمان آنفولانزا

با انجام موارد زیر می توانید به فرزند خود در درمان آنفولانزا کمک کنید:

  • اگر فرزند شما کتر از ۲ ماه دارد با پزشک خود تماس بگیرید.
  • اگر کودک شما تب بالاتر از ۳۸٫۵ درجه سانتی گراد (۱۰۱درجه فارنهایت) دارد، باید مطابق با دستورالعمل به آنها استامینوفن یا ایبوپروفن بدهید. به فرزند خود ASA ندهید زیرا باعث بیماری جدی به نام سندروم ریه می شود.
  • مجاری تنفسی را بخار تمیز دهید تا پاکسازی شود.
  • برای درمان گلو درد و سرفه با توجه به تجویز دکتر و داروساز عمل کنید.

اگر فرزند شما گوش درد یا سینوس دارد یا اگر تب او بیش از سه روز طول کشیده، بهتر است به پزشک مراجعه کنید. اگر مشکل تنفسی دارد سریعا به بیمارستان مراجعه کنید.

جلوگیری از آنفولانزا

هرساله آمپول ضد ویروس آنفولانزا برای جلوگیری از ابتلا به این بیماری در اختیار مردم قرار می گیرد.  طبق مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری ها در ایالات متحده، کلیه کودان ۶ تا ۲۴ ماهه در معرض خطر عوارض ناشی از آنفولانزا هستند بنابراین هر ساله باید آمپول های ضد آنفولانزا را تزریق کنند. هم چنین کلیه کودکان بالاتر از شش ماه که بیماری مزمن قلبی یا ریوی از جمله آسم دارند، کسانی که به دلیل بیماری های متابولیکی مانند دیابت نیاز به مراقبت های منظم دارند، یا کسانی که بیماری مزمن کلیوی یا سیستم ایمنی ضعیفی دارند باید این تزریق را انجام دهند. کسانی که دچار مشکلات تنفسی یا بلع هستند باید هر سال آمپول ضد ویروس آنفولانزا را دریافت کنند.

بیماری های تنفسی

کراپ (بیماری تنفسی در کودکان)

کراپ نوعی عفونت ویروسی است که باعث التهاب در قسمت نای و حنجره می شود. کراپ باعث می شود کودک دچار سرفه و گاهی اوقات تب شود. کودکان در سن ۶ ماهگی تا ۳ سالگی مستعد ابتلا به کراپ هستند.

درمان کراپ (بیماری تنفسی در کودکان)

بعضی از والدین از هوای گرم یا مه برای درمان تنگی نفس کودکان شان استفاده می کنند ولی هیچ مدرک اثبات شده ای برای درستی این اقدامات نیست. در اینحا چند مورد وجود دارد که می توانید در صورت ابتلا به کراپ (بیماری تنفسی در کودکان) به عنوان درمان کودک انجام دهید:

  • شرایط آرامش فرزند را به وجود بیاورید. این موضوع به آنها کمک می کند تا بتوانند راحت تر نفس بکشند.
  • لباس گرم به انها بپوشانید و آنها را به هوای سرد ببرید. این کار به کاهش تورم گلو کمک می کند.
  • اگر کودک شما در دم و بازدم مشکل دارد سریعا او را به پزشک ببرید. پزشک ممکن است از استروئیدها یا اپی نفرین استنشاقی برای باز کردن مجاری تنفسی استفاده کند.

بیماری های تنفسی با برونشیولیت

برونشیولیت یک عفونت ویروسی ریه است، که معمولا در اثر ویروس همگام تنفسی (RSV) ایجاد شود. این ویروس از طریق قطرات موجود در هوا و دست و اشیا آلوده پخش می شود. این ویروس بیش از ۹۰درصد از کل کودکان را طی دو سال اول زندگی آلوده می کند. علائم عفونت شامل آبریزش بینی، خس خس سینه، تنفس سریع، مشکل در تنفس، سرفه با خلط یا بدون خلط و تب است.

عفونت RSV باعث متورم شدن راه های تنفس ریوی به نام برونشیول ها می شود و در نهایت منجر به ایجاد خس خس می شود. خس خس سینه و مشکل تنفس در طی سه روز اول یا بیشتر بدتر می شود و سپس شروع به بهبودی می کند. خس خس سینه معمولا حدود هفت روز و سرفه حدود ۱۴ روز طول می کشد. حدود ۲۰ درصد از نوزادان مبتلا به برونشیولیت مبتلا به عفونت گوش می شوند و حدود ۳۰ درصد در اواخر زندگی به آسم مبتلا می شوند.

بیماری های تنفسی

درمان برونشیولیت

  • اگر فرزند شما برونشیولیت دارد، چند روش برای کمک به درمان وجود دارد:
  • اگر فرزند شما دو ماه دارد، باید با پزشک تماس بگیرید.
  • اگر تب آنها بیش از ۳۸٫۵ در جه سانتی گراد (۱۰۱درجه فارنهایت) است، مطابق دستورالعمل به آنها استامینوفن یا ایبوپروفن بدهید.
  • پزشک ممکن است داروی آسم را برای کودک تجویز کند.
  • اگر فرزند شما بیش از ۴ ماه دارد سعی کنید مایعات گرم را برای سرفه های اسپاسم به او بدهید تا مجاری هوایی را نرم کند.
  • یک مرطوب کننده را با آب گرم پر کنید و کودک در بخاری که تولید می شود تنفس کتد.
  • برای نرم شدن مخاط از آب گرم یا قطره بینی استفاده کنید.
  • کودک خود را تشویق به نوشیدن شیر مادر یا شیر خشک در فواصل مکرر بکنید.
  • سیگار نکشید و اجازه ندهید که فردی در اطراف کودک تان سیگار بکشد زیرا این کار باعث ایجاد خس خس می شود.

اگر فرزند شما در تنفس مشکل دارد، خس خس های شدید دارد، سریع تر از ۶۰ تنفس در دقیقه نفس می کشد، رنگ پوست یا لب کودک کبود شده سریع باید به پزشک مراجعه شود. همچنین اگر تب او بیش از ۳ روز طول بکشد یا اگر سرفه بیش از ۳ هفته ادامه یابد باید به پزشک مراجعه کرد.

بیماری های تنفسی با ذات الریه

ذات الریه یک عفونت باکتریای ریوی است که باعث آلوده شدن مجاری هوایی و ملتهب شدن آن می شود. ریه ممکن است مایعات اضافی تولید کند که در مجاری هوایی تجمع یابد. به طور کلی، زمانی که کودک مشکلات تنفسی پیدا می کند به ذات الریه مشکوک است.

اولین علائم ذات الریه عبارتند از:

  • تنفس سریع
  • خر خر کردن زمانیکه کودک بازدم می کند.
  • جا به جایی یا انقباض به هنگام حرکت درونی عضلات بین دنده ها
  • کبود شدن رنگ لب و پوست

علائم دیگر ذات الریه مانند ایجاد مایعات در ریه ها دلایل دیگری نیز می تواند داشته باشد که می تواند باعث دشوار شدن تشخیص شود. از اشعه ایکس اغلب برای تشخیص ذات الریه استفاده می شود. پرتو نگاری ایکس ممکن است نواحی مشکل دار ریه را مشخص کند که می تواند منطقه بزرگی را پوشانده و مورد بررسی قرار دهد. برونگرام های هوا یا منافذ غیر طبیعی هوا که در بقیه قسمت های ریه وجود دارند نیز ممکن است در اشعه ایکس ظاهر شوند.

درمان ذات الریه

اگر به عفونت ریه مشکوک باشید احتمالا پزشک برای درمان منتظر جواب آزمایشگاهی نخواهد شد. در این مورد آنتی بیوتیک ها که می توانند با طیف گسترده ای از عفونت های احتمالی مبارزه کنند روبه رو خواهند شد. از این آنتی بیوتیک ها برای پاکسازی عفونت و جلوگیری از شیوع آن به سایر قسمت های بدن استفاده می شود. بعضی از کودکان برای پاکسازی عفونت به اکسیژن بیشتری برای تنفس نیاز دارند. ممکن از چندین روز برای از بین رفتن عفونت طول بکشد.


بیشتر بدانید؛ نشانه های ذات الریه


بیماری های تنفسی

بیماری های تنفسی و آسم

آسم یک مشکل مزمن تنفسی است که باعث بروز حملات مکرر از خستگی مفرط، سرفه، سفتی قفسه سینه و مشکلات تنفسی می شود. آسم باعث می شود که مجاری هوایی ریه ها به اسپاسم بروند و هنگام ورود مواد تحریک کننده یا حساسیت زا باریک شوند. عفونت های تنفسی ویروسی باعث بیشتر حملات می شوند. گاهی اوقات گرده ها همچنین می توانند در فصول خاص سال منجر به حساسیت شوند. آسم در کودکانی آلرژی های دیگری مانند تب یونجه یا اگزما دارند، شایع است. برخی از کودکان مستعد ابتلا به آسم در اثر انجام حرکات ورزشی هستند به طوریکه پس از انجام حرکات شدید مانند دویدن، دچار سرفه و خس خس می شوند. سیگار نیز یکی دیگر عوامل ابتلا به آسم است.

درمان بیماری های تنفسی و آسم

کودکان مبتلا به آسم به منشور کنترل این شرایط نیازمند پیگیری های مراقبتی و بهداشتی هستند. هنگامی که داروهای آسم مطابق دستورالعمل مصرف شوند، آسیب برطرف می شود و آسیب جدی ریوی وجود ندارد. آسم می تواند یک بیمایر طولانی مدت باشد اما بیش از نیمی از کودکان متبلا به آسم در سال های نوجوانی علائم جدی تری از خود نشان می دهند. انواع مختلفی از داروها وجود دارد که برای درمان آسم استفاده می شود:

  • داروهای کنترل کننده برای مدت طولانی برای کنترل التهاب مجاری تنفسی استفاده می شود. کودک باید معمولا هر روز حتی اگر مشکلی نداشته باشد یک داروی کنترل کننده استفاده کند.
  • داروهای مسکن برای تسکین سریع درهنگام بروز علائم استفاده می شود. بعضی اوقات آنها را به سام داروهای نجات می شنوید. این داروها به سرعت بر مجاری تنفسی اثر می گذارند و موجب تسکین خس خس و سرفه می شوند و به تنفس کودک کمک می کنند.

این داروها معمولا به صورت استنشاقی استفاده می شوند، اگرچه بعضی از آنها به شکل قرص در دسترس هستند. مقدار مشخصی از این دارو با دوز اندازه گیری شده به صورت استنشاقی به دهان کودک منتقل می شود و به سمت مجاری هوایی ریه ها منتقل می شود. در کودکان بالای یک سال از دستگاه استنشاقی استفاده می شود و به کودک فرصت تنفس می دهد. اگرچه کودکان کمتر از یک سال قادر به استنشاق دارو از طریق این دستگاه نیستند بنابراین از دستگاه افشاننده برای استفاده از داروها برای آنها استفاده می شود.

اگر فرزند شما هر یک از علائم زیر را نشان داد، سریعا به پزشک مراجعه کنید:

  • خس خس شدید
  • خس خس که بعد از استفاده از داروهای آسم بهبود نمی یابد.
  • مشکلات تنفسی
  • کبود شدن رنگ لب و پوست
  • نیاز به داروهای نجات بیش از هر ۴ ساعت
  • خس خس سینه که طی پنج روز کاملا از بین نرود

بیماری های تنفسی

جلوگیری از حملات آسم و بیماری های تنفسی

کارهایی وجود دارد که می توانید برای جلوگیری از وقوع حملات آسم انجام دهید. اجازه ندهید در خانه سیگار کشیده شود. اگر فرزند شما به حیوان خاصی حساسیت دارد ، آن حیوان خانگی را از فرزند خود دور نگه دارید و هر هفته حیوان را بشویید. از کاور های ضد حساسیت و ضد غبار برای روکش پتو بالشت های کودک استفاده کنید. فیلترهای سیستم گرمایش هوا و سیستم های تهویه را مرتب عوض کنید. رطوبت خانه را کمتر از ۵۰درصد نگه دارید تا از حساسیت کودک به گرد و غبار و پرزهای فرش کاسته شود.

سرماخوردگی معمولی:

سرماخوردگی توسط ۲۰۰ ویروس مختلف که باعث ایجاد التهاب در دستگاه تنفس فوقانی می شود ایجاد می گردد، در واقع سرماخوردگی شایع ترین نوع عفونت تنفسی است. علائم این بیماری شامل تب خفیف، سردرد، آبریزش بینی، عطسه و گلو درد است.

سرفه:

سرفه کردن جزء علائم بیماری است نه خود بیماری. نوع های مختلفی از سرفه وجود دارد که علل مختلف زیادی دارند که شامل سرفه هایی نه چندان جدی تا سرفه هایی که تهدید کننده ی زندگی است، می شوند. برخی از دلایل سرفه در کودکان شامل سرماخوردگی، آسم، سینوزیت، حساسیت های فصلی، کروپ و ذات الریه است. از مهم ترین این دلیل می توان به سل و سیاه سرفه اشاره کرد.

فیبروز کیستیک:

فیبروز کیستیک شایع ترین بیماری ارثی است که بر ریه ها تاثیر می گذارد و بیش از ۳۰۰۰۰۰کودک و بزرگ سال در ایالت متحده را تحت تاثیر قرار داده است. این بیماری که در درجه ی اول دستگاه تنفسی و گوارشی را تحت تاثیر قرار می دهد، باعث می شود که مخاط به طور غیر طبیعی ضخیم و چسبنده شود. این مخاط ضخیم مجاری تنفسی موجود در ریه ها را مسدود می کند و فرد را در مقابل بیماری های باکتریایی ضعیف می کند.

سرطان ریه:

سرطان ریه ناشی از رشد غیر طبیعی سلول ها در ریه هاست که علت اصلی مرگ و میر در ایالات متحده است و معمولا در اثر سیگار کشیدن ایجاد می شود. از مجاری نایچه شروع می شوند و مدت طولانی طول می کشد که رشد کنند، بنابراین این معمولا در بزرگسالان یک بیماری است. علائم آن شامل سرفه های مکرری که منجر به خونریزی می شود، درد قفسه سینه، کوفتگی و تنگی نفس است. گاز رادون (گازی که در خاک و سنگ ها رخ می دهد) نیز ممکن است باعث سرطان ریه شود. احتمالا رادون در مناطق خاصی از ایالات متحده وجود دارد. می توانید سطح رادون موجود در منزل را با استفاده از یک کیت رادون موجود در فروشگاه های سخت افزاری بررسی کنید.

ذات الریه:

ذات الریه التهاب ریه هاست که معمولا به دلیل عفونت های باکتریایی یا ویروسی ایجاد می شود. ذات الریه باعث تب و التهاب بافت های ریوی می شود و تنفس را مشکل می سازد، زیرا ریه ها در انتقال اکسیژن به جریان خون و خارج کردن دی اکسید کربن از خون نقش مهمی دارند. از علل شایع ذات الریه آنفولانزا و عفونت توسط باکتری به نام Streptococcus است.

فشار خون ریوی:

این بیماری در شرایطی ایجاد می شود که فشار خون در شریان های ریه ها به طور غیر طبیعی زیاد است و این بدین معنی است که قلب برای پمپاژ کردن این مقدار فشار خوت باید فشار زیادی را اعمال کند. فشار خون ریوی ممکن است در کودکان به دلیل نقص مادرزادی (در هنگام تولد) وجود داشته باشد یا به دلیل بیماری های بهداشتی مانند HIVایجاد شود.

بیماری های تنفسی

بیماری های تنفسی نوزادان

برخی از مشکلات تنفسی می تواند بر اولین تنفس نوزادان تازه متولد شده تاثیر بگذارند. نوزادان نارس در چنین شرایطی دچار مشکلات تنفسی خواهند شد:

سندروم مشکل و بیماری های تنفسی نوزاد:

نوزادانی که زود رس متولد می شوند ممکن است در ریه ها سورفکتانت کافی نداشته باشند. سورفکتانت به باز نگه داشتن حفره های تنفسی کمک می کند. در صورت کافی نبودن سورفکتانت ریه ها متلاشی می شوند و کودک قادر به تنفس نخواهد بود.

آپنه (خفگی) نابه هنگام در بیماری های تنفسی:

آپنه یک اصطلاح پزشکی است و به معنی این است که نفس کشیدن قطع شود. آپنه نا به هنگام شرایطی است که نوزادان نارس در طی خواب ۱۵ تا ۲۰ ثانیه از تنفس خود داری می کنند. این مشکل معمولا ۲ روز تا ۱ هفته بعد از تولد نوزاد رخ می دهد. هر چه وزن نوزاد در هنگام تولد کمتر باشد و تا دودی نارس باشد درصد ابتلا به آپنه بیشتر می شود. اگرچه نمی توان از برخی از بیماری های تنفسی جلوگیری کرد اما بسیاری از بیماری های مزمن ریوی و تنفسی با جلوگیری از استعمال سیگار، دور ماندن از آلاینده ها و تحریک کننده ها، شستن دست ها برای جلوگیری از عفونت ها و انجام منطم معاینات پزشکی قابل پیشگیری است.

Bronchopulmonary dysplasi  یا BPD:

این بیماری شامل گسترش غیر طبیعی بافت ریه است. گاهی اوقات بیماری مزمن ریه یا CLD نامیده می شود. این بیماری در نوزادان با التهاب و زخم در ریه ها مشخص می شود. این بیماری اغلب در نوزادان نارسی که بافت های ریوی آنها به طور کامل تشکیل نشده است رخ می دهد.

استنشاق مکونیوم:

یکی از دلایل ایجاد مشکل تنفسی زمانی است که یک نوزاد تازه متولد شده مخلوطی از مکونیوم (اولین مدفوع کودک که در زمان تولد ایجاد می شود) و مایعات آمونیوتیک را در حین زایمان یا وضع حمل استنشاق کند که باعث انسداد راه های تنفسی نوزاد می شود.

فشار خون ریوی مداوم در نوزاد(PPHN):

در رحم، گردش خون نوزاد از ریه ها رد می شود. به طور معمول، هنگامی که نوزاد به دنیا می آید و شروع به تنفس هوا می کند بدن او به سرعت سازگار می شود و روند تنفس را شروع می کند. PPHN زمانی رخ می دهد که بدن نوزاد نتواند این سازگاری را انجام دهد. این وضعیت می تواند علائمی مانند تنفس سریع، ضربان قلب سریع، مشکلات تنفسی و کبودی پوست را ایجاد کند.

بیماری های تنفسی

Transient tachypnea of the newborn  یا TTNا

این بیماری زمانی ایجاد می شود که نوزاد بیش از ۶۰ تنفس در دقیقه انجام دهد. اختلالات دستگاه تنفسی معمولا توسط یک متخصص قلب و عروق یا پزشک متخصص داخلی انجام می گیرد.

مطابق گزارشات وضعیت جهانی WHO در NCDs2010، تخمین زده شده است که سیگار کشیدن عامل ۷۱ درصد از مرگ و میرهای جهان و ۴۲ درصد از بیماری های مزمن تنفسی در سراسر جهان است. از ۶ بخش WHO، بالاترین میزان شیوع مصرف سیگار در سال ۲۰۰۸، تقریبا ۲۹ درصد در منطقه اروپا تخمین زده شده است. طبق مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری ها (CDC)، COPD چهارمین علت اصلی مرگ در ایالات متحده است. شیوع آن با افزایش سن افزایش می یابد. احتمال ابتلا در مردان بیشتر است اما میزان مرگ و میر در مردان و زنان تقریبا یکسان است.

بیماری های ریوی و مجاری نفسی شایع ترین علت بیماری های تنفسی در کودکان در کشورهای توسعه یافته و عامل اصلی مرگ کودکان در کشورهای در حال توسعه است. در کشورهای در حال توسعه میزان شیوع عفونت های حاد تنفسی که تهدید کننده ی زندگی هستند در طی ۵۰ سال گذشته کاهش یافته است. این امر شاید به دلیل بهبود شرایط زندگی و مراقبت های بهداشتی است. در اروپا بیماری های آسم و حساسیت ها بیشتر وجود دارد و بیماری های عفونی بیشتر در شرق است.

در ایالات متحده هر ساله تقریبا ۱ بیلیون سرماخوردگی معمولی اتفاق می افتد. مشکلات و بیماری های  تنفسی از علل شایع و قابل توجه بیماری و مرگ و میر در سراسر جهان هستند. بیماری های تنفسی (از جمله سرطان ریه) علت بیش از ۱۰ درصد بستری ها و بیش از ۱۶ درصد از مرگ و میرا در کانادا است. تحقیقات نشان داده است که در سال ۲۰۱۰ تقریبا ۶٫۸ میلیون نفر زیر ۱۸ سال به دلیل اختلالات تنفسی به اورژانس مراجعه کرده اند. در انگلیس، از هر ۷ نفر به نوعی بیماری مزمن ریوی مبتلا است که شامل آسم، برونشیت مزمن و امفیزم است.


بیشتر بدانید؛ سیگار عامل اصلی بیماری های تنفسی


بیماری های تنفسی

عفونت و بیماری های تنفسی فوقانی در کودکان

مواردی که نیاز هست بدانید:

عفونت و بیماری های تنقسی فوقانی چیست؟

عفونت تنقسی فوقانی، سرماخوردگی نیز نامیده می شود. این عفونت می تواند بر بینی ، گلو، گوش ها و سینوس های کودک شما تأثیر بگذارد. اکثر کودکان ۵ تا ۸ بار در سال سرما می خورند و اغلب سرما خوردگی هایشان در زمستان اتفاق می افتد.

چه چیزی باعث سرماخوردگی و بیماری های تنفسی می شود؟

سرماخوردگی از یک ویروس ناشی می شود. ویروس های سرماخوردگی بسیاری وجود دارد که همه ی آنها مسری هستند. یک ویروس ممکن است از طریق سرفه کردن،عطسه یا تماس نزدیک به دیگران منتقل شود. ویروس ممکن است بر روی اشیایی مانند دستگیره ی در، تخت خواب ، میز،گهواره و اسباب بازی ها باقی بماند. کودک شما می تواند از طریق به دهان بردن اشیایی که ویروس را حمل می کنند و نیز با لمس کردن آنها و سپس مالیدن شان به چشم ها وبینی اش آلوده به ویروس شود.

علائم و نشانه های سرماخوردگی و بیماری های تنفسی چیست؟

علائم سرماخوردگی و بیماری های تنفسی کودکتان برای ۳ تا ۵ روز اول بدتر خواهد بود. کودک شما می تواند یکی از موارد زیر را داشته باشد:

  • آبریزش و گرفتگی بینی
  • عطسه و سرفه
  • گلو درد و کوفتگی
  • چشم های قرمز، آبکی و دردناک
  • خستگی یا سرخوردگی
  • تب و لرزی که معمولا ۱ تا ۳ روز طول می کشد.
  • سردرد، بدن درد یا درد عضلانی

 یک سرماخوردگی و بیماری های تنفسی چگونه درمان می شوند؟

هیچ معالجه ای برای سرماخوردگی وجود ندارد. سرماخوردگی ها ناشی از ویروس ها هستند و با آنتی بیوتیک ها درمان نمی شوند. اکثر سرماخوردگی ها در کودکان بدون درمان در طی  ۱ تا ۲ هفته از بین می روند. داروهای ضد سرفه و سرماخوردگی را به کودکانی کوچکتر از ۴ سال ندهید. ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی ممکن است به شما بگویند این داروها را به کودکان کمتر از ۶ سال ندهید. داروهای ضد سرفه و سرماخوردگی می تواند موجب تأثیرات جانبی ای که به کودک شما آسیب برساند، شود. کودک شما ممکن است به یکی از موارد زیر برای کمک در مدیریت علائم سرماخوردگی اش نیاز داشته باشد:

مواد ضد احتقان به کاهش گرفتگی بینی در افراد بزرگتر و سهولت در تنفس کمک می کند. اگر کودک شما، قرص های ضد احتقان مصرف کند، آنها ممکن است باعث احساس بیقراری و مشکلاتی در خوابشان شود. به کودکان خود بیشتر از چند روز اسپری های ضد احتقان ندهید.

سرکوب کننده ی سرفه به کاهش سرفه در افراد بزرگتر کمک می کند. از ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی کودکتان سوال کنید که چه نوعی از داروهای سرفه برای آنها بهتر است.

استامینوفن درد و تب را کاهش می دهد و بدون نسخه ی پزشک نیز قابل دسترس است. سوال بپرسید که چه مقدار و چگونه باید آن را به کودکتان بدهید. از راهنمایی پیروی کنید. برچسب تمام داروهایی که کودکتان استفاده می کند را بخوانید تا بفهمید که آنها شامل استامینون هستند یا نه و یا از پزشک کودک خود یا داروساز سوال کنید.

NSAIDS مانند ایبوپروفن، به کاهش ورم، درد و تب کمک می کند. این دارو بدون نسخه ی پزشک هم قابل دسترس است. NSAIDS می تواند موجب خونریزی معده یا مشکلات کلیوی در افراد خاص شود. اگر کودک شما داروی رقیق کننده ی خون مصرف می کند، همیشه از بی خطر بودن داروهای NSAIDS مطمئن شوید. همیشه برچسب داروها را بخوانید و از راهنمایی هایش پیروی کنید. این داروها را به کودکان کمتر از ۶ ماه بدون گرفتن مشاوره از ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی کودکان خود، ندهید.

آسپرین را به افراد زیر ۱۸ سال ندهید. اگر کودک شما آسپرین مصرف کند، ممکن است به سندرم ریه مبتلا شود. سندرم ریه می تواند باعث تهدید مغزی و آسیب کبدی شود. برچسب های داروی کودکتان را برای آسپرین، سالیسیلات یا روغن زمستان چک کنید.

بیماری های تنفسی

چگونه می توانم علائم بیماری های تنفسی کودکم را کنترل کنم؟

به کودک خود استراحت دهید. استراحت به بدن او کمک می کند تا بهبود یابد. به کودک خود تا اندازه ای که توصیه شده مایعات دهید. مایعات باعث ایجاد مخاط روان می شود بنابراین کودک شما می تواند آن را سرفه کند. همچنین مایعات باعث جلوگیری از کم آبی می شود. مایعاتی که از کم آبی جلوگیری می کنند شامل آب، آب میوه و عصاره ی گوشت هستند. به کودک خود مایعاتی که حاوی کافئین هستند را ندهید. کافئین می تواند خطر کم آبی کودکتان را افزایش دهد. از ارائه دهنده ی مراقبت بهداشتی کودک خود بپرسید که هر روز باید چه مقدار مایعات به کودکتان بدهید.

مخاط را از بینی کودکتان پاک کنید. از سرنگ حباب دار برای از بین بردن مخاط از بینی نوزاد استفاده کنید. حباب را فشار دهید و و بالای آن را در یکی از سوراخ های بینی نوزاد بگذارید. به آرامی سوراخ دیگر بینی را با انگشتتان ببندید. حباب را رها کنید تا مخاط را به داخل بکشد. حباب سرنگ را در دستمال کاغذی خالی کنید. اگر نیاز بود باز هم مراحل بالا را تکرار کنید. همان کار را برای سوراخ دیگر بینی نیز انجام دهید. مطمئن شوید که سوراخ بینی نوزادتان قبل از آنکه غذا بخورد یا بخوابد، تمیز است. مراقب بهداشت کودکتان ممکن است به شما توصیه کند که اگر مخاط بینی او خیلی زیاد است، چند قطره محلول نمک در آن بریزید.

گلوی کودک خود را تسکین دهید. اگر کودک شما ۸ ساله یا بزرگتر از آن است، از او بخواهید آب نمک غرغره کند. آب نمک را با حل کردن یک چهارم قاشق چای خوری نمک در یک فنجان آب گرم درست کنید. سرفه ی کودک خود را تسکین دهید. شما می توانید به کودک بالای یک سال خود عسل دهید. نصف قاشق چای خوری عسل را به کودک ۱ تا ۵ سال ، یک قاشق چای خوری به کودکان ۶ تا ۱۱ سال و دو قاشق به کودکان بالای ۱۲ سال بدهید. از مرطوب کننده ی غبار سرد استفاده کنید. این دستگاه به هوا رطوبت اضافه می کند و نفس کشیدن کودکتان را آسانتر می کند. مطمئن شوید که دستگاه دور از دسترس کودک تان است.

ژله ی روغنی را در اطراف سوراخ بینی کودکتان بمالید. این ژل می تواند گرفتگی بینی را کاهش دهد. کودک خود را از دود سیگار دور نگه دارید. در اطراف کودک سیگار نکشید. اجازه ندهید فرزندان بزرگتر شما سیگار بکشند. نیکونین و دیگر مواد شیمیایی در سیگار و سیگار برگ می تواند علائم کودک شما را بدتر کند. هم چنین می توانند موجب عفونت هایی مانند برونشیت یا ذات الریه شوند. اگر شما یا فرزندتان سیگار می کشید و برای ترک نیاز به کمک دارید، از مراقب بهداشت کودک خود اطلاعات بگیرید. سیگارهای E یا توتون بدون دود نیز شامل نیکوتین هستند. قبل از استفاده از این محصولات با مراقب بهداشت کودک خود صحبت کنید.

چگونه می توانم به فرزند خود در جلوگیری از انتشار سرماخوردگی وبیماری های تنفسی کمک کنم؟

  • کودک خود را از افراد دیگر در سه تا پنج روز اول سرماخوردگی اش دور نگه دارید. ویروس به راحتی در طول این مدت پخش می شود.
  • دستان خود و کودکتان را مرتب بشویید. به کودک خود بیاموزید که بینی و دهانش را هنگامی که عطسه یا سرفه می کند بپوشاند. به کودک خود نشان دهید که چگونه سرفه و عطسه را در خمیدگی آرنجش بجای دست هایش انجام دهد.
  • به کودک خود اجازه ندهید اسباب بازی ، پستانک یا حوله های خود را هنگام بیماری با دیگران تقسیم کند.
  • به کودک خود اجازه ی تقسیم غذا، ظروف غذا، فنجان ها یا نوشیدنی خود را با دیگران در هنگام بیماری ندهید.

چه هنگام باید به دنبال درمان فوری بیماری های تنفسی بود؟

  • دمای بدن کودک شما به ۱۰۵ درجه ی فارنهایت یا ۴۰٫۶ درجه ی سانتی گراد برسد.
  • تنفس کودکتان خطرناک یا سریعتر از حد معمول باشد.
  • لب ها و ناخن های او آبی رنگ شود.
  • سوراخ های بینی کودک در هنگام تنفس گرفته می شود.
  • پوست بالا یا پایین دنده ها با هربار نفس کشیدن ساییده شود.
  • قلب کودک خیلی سریع تر از حد معمول بزند.
  • نقاطی یا کبودی هایی را بر روی پوست فرزند خود ببینید.
  • فرزند شما کمتر از همیشه ادرار میکند یا ادرار نمیکند.
  • نقطه ی نرم روی سر کودک بیرون بزند یا به داخل فرو رود.
  • کودک شما دارای سر درد شدید یا گردن سفت باشد.
  • کودک شما دچار معده درد یا درد قفسه ی سینه باشد.
  • نوزاد برای غذا خوردن بسیار ضعیف باشد.

بیماری های تنفسی

چه زمانی باید با مراقب بهداشتی کودک تماس بگیریم:

  • فرزند شما دمای بالاتر از ۱۰۰٫۴ درجه فارنهایت (۳۸درجه سانتی گراد) در ناحیه رکتال، گوش یا پیشانی داشته یاشد.
  • فرزند شما دمای دهانی یا پستانک بالاتر از ۱۰۰ درجه فارنهایت (۳۷٫۸ درجه سانتی گراد) داشته باشد.
  • فرزند شما دمای زیر بغل بالاتر از ۹۹ درجه فارنهایت (۳۷٫۲ درجه سانتی گراد) داشته باشد.
  • فرزند شما کمتر از ۲سال دارد و بیش از ۲۴ ساعت تب دارد.
  • کودک شما بیش از دو روز تخلیه شدید بینی داشته باشد.
  • فرزند شما گوش درد داشته باشد.
  • لکه های سفیدی روی لوزه های فرزند دیده می شود.
  • کودک در هنگام سرفه کردن مخاط ضخیمی به رنگ زرد یا سبز بیرون می دهد.
  • فرزند قادر به غذا خوردن نیست، حالت تهوع دارد یا استفراغ می کند.
  • فرزند دارای خستگی و ضعف است.
  • علائم فرزند بعد از ۳ روز بهبود نمی یابد و بدتر می شود.
  • در مورد شرایط و مراقبت از فرزندتان سوال هایی دارید.

نحوه مراقبت از بیماری های تنفسی کودکان

شما حق دارید که به برنامه ریزی برای مراقبت از فرزندتان کمک کنید و در مورد وضعیت سلامتی فرزندتان و نحوه ی درمان مطلع شوید. در مورد روش های درمانی با ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی مشورت کنید. اطلاعات داده شده تنها یک کمک آموزشی درباره ی بیماری هاست و برای درمان های فردی در نظر گرفته نشده است. قبل از هرگونه درمان با پزشک، پرستار یا دارو ساز مشورت کنید که آیا این روش درمان بی خطر است یا نه؟!


لينک منبع

درباره ی admin

همچنین ببینید

اگزمای کودک شما درمان پذیر است

آرامش را به کودکتان باز گردانید درماتیک آتوپیک نوزادان، که بعضا درماتیک آتوپیک، اگزمای آتوپیک …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *